Eerst een foto van Agnetha.
 |
| Agnetha met de paashaas |
Agnetha is niet dezelfde geworden van in het boek van Arne&Carlos. In de boek heeft Agnetha geel haar en daar had ik een probleem. De Agnetha die wij kennen , heeft van dat mooi bruin haar. Maar de pop stond niet met bruin haar en toen moest ik in mijn trukkendoos gaan zoeken voor een alternatief.
Mijne Jo kwam deze morgen thuis van zijn nachtdienst en hij zei: " je hebt er een mooi hollands meisje van gemaakt"
Met het knal haar, valt de nadruk op de ogen weg. De ogen waren eerst ET achtig, om niet te zeggen dat ze precies een blauw oog had. We hebben er goed mee gelachen en bij de volgende pop ga ik andere ogen breien of haken of naaien....
Vandaag dan het kleedje van Agnetha gebreid. Staat in het boek in't paars. De bloemetjes heb ik met catania katoen erop genaaid.
Ik weet niet wat de breisters vinden van hun pop. Bij mij geeft het zo een schattig gevoel, dat ik gewoon nog eentje ga breien.
Vroeger als ik kind was, heb ik heel weinig met een pop gespeeld. Ik ben opgegroeid met 5 broers en mijn zus is 5 jaar jonger.
Wij speelden altijd buiten en daar was veel te beleven. Een pop had in die tijd meestal een arm of een been kwijt, of haar hoofd, door de creativiteit van mijn broers.
Ik zal mijn schade eens gaan inhalen. Agnetha krijgt nog een jasje tegen de koude, schoentjes en een leuke haarband.
En dan komt er een zusje of vriendinnetje bij.
Thuisfront:
Ik heb deze morgen in het zonneke gezeten om Agnetha haar jurkje te breien. Nu is het zonneke weg en toch weer frisjes buiten.
Ik ben ook al 2 dagen met de fiets naar't werk gereden. Het is 28 km in totaal, 14 km op en 14 km naar huis. Daar geniet ik van. Ik heb in de winter een lange fietsbroek gekocht en die kan ik nu goed gebruiken. Het rijdt supergoed.
Gisteren waren ons kuikentjes uitgebroken. Je kent Ferme marie, paniek want onze poezen en de eksters, ze zullen niet wachten om aan te vallen.
Het zwart kuikentje was spoorloos. Mijn hart ......oei... maar na een tijdje hoorde ik een kuikentje ( serieuze decibels hoor!!!) , en het kwam precies van aan de vijver. Na echt lang zoeken, want als ik korter kwam geen geluid meer, vond ik het terug onder de paletten van het terras.
Gelukkig gered!!!
Ben met mijne Jo draad gaan halen om het hok nog eens extra te beveiligen.
De kuikentjes blijven nu niet zoveel meer bij Rozalieke. Ze trekken er zelf op uit en af en toe roepen ze eens op de moeder.
Ons Julia( konijn) maakt het ook goed. Ze zit apart in een hok en haar wonde genezen goed. Het probleem is nog altijd Junior. Ze heeft nog steeds vechtlust. Waarom???
Als het echt niet betert zullen we haar apart moeten zetten. Julia is een wit konijn en nu zit ze achter nijntje, ook een wit konijn.
De hormonen zeker!!!
Morgen ga ik leren spinnen. Ik kijk er naar uit. Het is een ganse dag en ik mag mijn eigen spinnewiel meenemen.
Ik verheug mij erop.
Voila, ik ga nog een patroon zoeken in het boek van Arne en Carlos voor een jasje voor de pop en bijpassende wol.
Nog een fijn weekend!!